Forestconsult

Parallel-Ouderschap

Elke scheiding krijgt te maken met een gezinsreorganisatie. Dat is een hele normale fase na een scheiding. Het is ook een hele spannende fase. Ouders rouwen om wat niet gelukt is. De pijn die je in relatie tot elkaar hebt opgelopen. Teleurstelling en verdriet. Er is ook tijd nodig om te rouwen. Te wennen aan het nieuwe.

Meestal is het zo dat één van de ouders al verder in het afscheidsproces zit, dan de ander. Deze verschillende fases geven wrijving in het proces. Wanneer het ouders niet lukt om met elkaar te  overleggen, maar wel hun kind(eren) samen willen opvoeden, is parallel-ouderschap een mogelijkheid. Parallel-ouderschap is als het ware solo-ouderschap, waarbij de communicatie teruggebracht wordt naar minimaal of zelfs nihil. 

De ene ouder heeft geen bemoeienis en medeverantwoordelijkheid voor de andere ouder.  Ouders nemen elk hun verantwoordelijkheid in hoe zij zelf ouder willen zijn voor hun kinderen. De focus wordt van de strijd af gehaald naar;  Wat hebben jouw kinderen nodig van jou als ouder?. De ander kun je niet veranderen. Je kunt alleen invloed uitoefenen op je eigen ouderschap.   

Kinderen worden daardoor niet meer geconfronteerd met de eeuwige discussies en krijgen ruimte om weer vrij te ademen.

Focus op jezelf als ouder

Vaak wordt er na een ondertoezichtstelling (OTS) verwacht dat ouders met elkaar gaan communiceren. De praktijk wijst echter uit dat ouders in conflict blijven. Ze krijgen niet de handvatten om deze strijd te doorbreken.

Ervaring wijst uit dat jezelf terugtrekken van de andere ouder en de focus te leggen op je eigen ouderschap helpt om je uit de strijd te halen. Je versterkt jezelf in jouw stuk verantwoordelijkheid en daarmee doorbreek je het conflict.

Net als bij co-ouderschap kunnen kinderen bij parallel-ouderschap in twee totaal verschillende opvoedsituaties terecht komen. Een zekere mate van communicatie tussen de ouders met betrekking tot de gezondheid en het welzijn van het kind zal dan soms noodzakelijk zijn. Komt men niet tot overeenkomst dan zullen belangrijke beslissingen via de rechter of advocaat verlopen.


Vijf pijlers van parallel ouderschap

  1. Parallel ouderschap is co-ouderschap – Beide ouders blijven gezag uitoefenen over hun kinderen. Belangrijke keuzes over bijvoorbeeld school neem je samen.
  2. Je kiest bewust voor het welzijn voor je kinderen – Soms voel je de ergernis opkomen. Kies je dan voor het conflict? Nee, het uitgangspunt is altijd het welzijn van je kinderen.
  3. Onderzoek toont aan dat parallel ouderschap het welzijn van de kinderen verhoogt – Ondanks dat je als ouder niet op één lijn zit, ben je je bewuster van wat je kinderen nodig hebben
  4. Parallel ouderschap geeft rust en ruimte – Een echtscheiding is een chaotische fase met vele veranderingen. Iedereen ervaart stress hierdoor en heftige emoties.
  5. Parallel ouderschap is het leggen van je focus op het conflict hanteren – Je steekt geen energie meer in het op één lijn komen met de andere ouder.

Solo-ouderschap als leerproces

Voor ouders is dit een bewustwordingsproces. Je krijgt inzicht in je kwaliteiten, valkuilen en uitdagingen. Samen bespreken we hoe we  jouw ouderrol kunnen versterken. Welk effect de ander op jou heeft. En welke invloed jouw gedrag op de ander heeft. Hoe je ruimte geeft aan de andere ouder en tegelijkertijd je eigen positie inneemt naar de kinderen, familie, vrienden en anderen die om je heen staan.

We kijken naar hoe we je netwerk kunnen inzetten als klankbord, zodat deze kan steunen, stimuleren en een spiegel kan voorhouden als je ergens tegenaan loopt. En bewust worden van de effecten op de kinderen. Centraal staat wat jouw kinderen nodig hebben in plaats van de strijd als ex-partners.

Het proces is gericht op accepteren, verdragen en ontdekken wat je het meeste positieve energie oplevert. Welke weg kies je? Collega-ouders zijn of vanuit wrok en bitterheid als ex-partner.

Voorwaarden voor het slagen van parallel-ouderschap

Het opzetten van een geslaagd parallel-ouderschap kent een aantal voorwaarden:

  1. Gezamenlijk gezag: als beide ouders gezag hebben, kan elke ouder zelfstandig aan de juiste informatie komen zonder afhankelijk te zijn van de informatie(plicht) van de andere ouder.
  2. De aanwezigheid van een ouderschapsplan is een pré. Dat geeft een basis om vanuit te werken. De communicatie kan dan tot een minimum beperkt blijven.
  3. Geen discussie over de opvoeding: Ieder ouder is verantwoordelijk voor zijn eigen opvoedingsstijl. Je respecteert de opvoedstijl van de ander ook al ben je het met een aantal zaken niet eens.
  4. Open staan voor zelfreflectie en de moed om de situatie anders te benaderen.
  5. Het is belangrijk dat een hulpverlener goed begrenst, de-escaleert en voortdurend de ouders blijft aanspreken op zijn/haar verantwoordelijkheid als ouder.
  6. Beide ouders geven elkaar bestaansrecht bij de kinderen. In alles wat een ouders zegt over de andere ouder, is een aanval op een deel van het kind zelf. Jij wil toch niet degene zijn die jouw kind afwijst op een deel van zijn genen?
  7. Het Sociaal Team is als casemanager betrokken bij beide ouders.

‘Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien.’ (Epictetus)